In de afgelopen weken ben ik een paar keer naar de Nootdorpse Plassen gefietst om te schilderen. Zomaar in de natuur. Dat vond ik wel spannend. Wandelaars om me heen, de nodige commentaren, die waren positief. Dat verbaasde me enigszins. Ik dacht, zo ouderwets, je kunt ook een foto gebruiken, toch? Maar dat is wel een verschil. Ik reageer er spontaner op
Ik heb de bomen een nummer gegeven, nogal prozaïsch. Dat heeft te maken met het idee van het volgen van de bomen in de loop van de tijd. In een eerder blog dit jaar schreef ik daarover: ‘Toen kregen we te horen dat er grootschalig zou worden gekapt in de Nootdorpse Plassen. Om de dijkjes te verhogen die de nieuwgebouwde wijk moeten beschermen tegen overstromingen. Oude verweerde bomen staan er, soms scheef gezakt in de zachte modder langs de plassen’.
Het is heel grappig en ook wel moeilijk goed te zien welke boom welke is. In de winter is alles zo duidelijk, maar nu in de lente, komt alles in het blad en verandert de boom. De stam raakt steeds meer verborgen achter het gebladerte.
Een heel aardige mevrouw maakte een paar kiekjes terwijl ik er werkte, hartelijk dank!
Deze ‘klimopboom’ volg ik al jaren. Steeds denk ik aan een houtsnede of een schildering. Hier dan een eerste schets. Hij is inmiddels een stuk voller geworden. Niet zo eenvoudig om er wat van te maken.
Sinds het begin van het volgen van de situatie in de Nootdorpse Plassen is er ogenschijnlijk nog niet veel veranderd. Er zijn vooral grote takken gesnoeid. Er is gekortwiekt, ‘gekandelaberd’ noemen ze dat. Veel mensen die hier een rondje lopen en hun honden uitlaten weten helemaal niet wat er op handen is. En misschien is dat ook niet zo duidelijks en zoekt men naar een methode om zoveel mogelijk te laten staan.
Het is leuk om te volgen. Ik houd je op de hoogte.